Gooik -Leuven

Gooik, parel van het Pajottenland.  't Zijn niet mijn woorden, maar de slogan van dit charmante dorpje met beschermd dorpszicht.  Gooik was de eerste halte op weg naar Leuven.  Op het Lindenhof ontvangt de eigenaar gratis enkele campers na reservatie.  Er zijn verder geen accommodaties, maar we zullen deze uitvalbasis zeker nog gebruiken om met de bus Brussel te bezoeken.
We arriveerden rond 15 u nadat ik Sabrina had opgepikt in Brugge waar ze 's voormiddag een vorming moest volgen.
Na een kort gesprek met de eigenaar Marc Vanderlinden, trokken we onze wandelschoenen aan voor een Woestijnwandeling.   Marc raadde de wandeling af, omdat de aardewegen te drassig zouden zijn, maar in de kleine toeristische dienst van Gooik vond de stadsmedewerker dat de tocht met wandelschoenen geen probleem zou vormen.  We kochten er nog een wandel- en fietskaart voor toekomstige tochten.  Het weer klaarde uit en we genoten 9 kilometer van het schone landschap dat het Pajottenland te bieden heeft.  Voor de tweede maal in korte tijd(zie Asse) maakten we de opmerking dat het vreemd is dat het onzichtbare Brussel op een boogscheut van hier ligt.
Ik kroop samen met Sabrina en Vera in bed.  Sabrina hield het tien minuten vol, ik keek deze aflevering uit en pikte daarna nog een half uur de verjaardagsshow van VTM mee.
Het regende de hele nacht en de regen onderging 's morgens een metamorfose naar sneeuw.  Ook op de radio maakte weerman Frank ons een beetje bang met z'n commentaar dat de wegen glad waren ten zuiden van Brussel, maar de rit naar Leuven viel goed mee met aangepaste snelheid.  De parking die Sabrina had voorbereid bleek vol te staan, zodat we een uitweg zochten bij de abdij van Vlierbeek, waar we in 2011 ook reeds overnacht hebben. 
Gewapend met een paraplu lieten we de fietsen achter die we eerst gingen gebruiken om naar het centrum van Leuven te fietsen.  De abdij ligt op 2,1 km van het station, het is dus best te doen te voet.  We sloegen op de middag de nodige warme calorieën binnen in Grand Café Industrie nabij het station.  Daarna verkenden we Leuven op de ruttel: zonder kaart of voorbereiding.  Lukraak sloegen we de ene weg in na de andere en na drie uur hadden we het gevoel alles van de Leuvense binnenstad gezien te hebben.  In de Fnac wisselde ik enkele waardebonnen in voor een mobiele harde schijf en op de terugweg naar Oes Nest sloegen we nog wat proviand in, in een Carrefour.  Ik was mijn lasagne vergeten voor morgenavond.  Maar morgen meer hierover.