Namen

Oes Nest heeft zijn (of is het haar?) badje gekregen.  H(Z)ij staat te wachten (en te drogen) op de oprit om na onze pizza's naar zijn winterstalling te worden gebracht.

Maar voor het zover was, dompelden we ons gisteren onder in het charmante Namen met de gids onder de armen van de man die rondrijdt met de nummerplaat Namur: Christophe Deborsu.  We hadden afgesproken op de parking van de citadel met mijn broer die iets later was dan gepland.  Dat gebeurt als je kiest  voor romantische wegen langs de Maas ;-)  Mijn keuze voor de parking van de citadel bleek ook niet zo goed, zodat we de acht camperplaatsen opzochten bij het zwembad.  Drie van de acht plekken bleken bezet te zijn door gewone auto's zodat ik me verplicht zag om me langs de straatkant te parkeren.  Maar tijdens onze bokes kwam de chauffeur langs van één van de auto's en even later verplaatste zijn vrouw de wagen wat verder, zodat ik naast mijn broer kon staan. 
De wandeling gebeurde onder begeleiding van Izi.travel, die ons niet de highlights van Namen liet ontdekken, maar we genoten wel van de trip.  Namen, gelegen aan de samenvloeiing van Samber en Maas is niet alleen de hoofdstad van de provincie Namen, maar ook van Wallonië, een stad die traagheid in het vaandel voert.
Na een afsluitertje in café Havana, reden we door naar Péruwelz, waar broere intussen een tafeltje had gereserveerd voor vier bij Sam Suffit.  Je staat er ook rustig langs het kanaal Nimy-Blaton-Péronnes en kan er voor weinig geld behoorlijk lekker eten.
Rond half twaalf 's middag waren we terug thuis.

De foto's