Ons eerste fietstochtje van 2018 zit erop. Ik gebruik een verkleinwoord omdat je de -je moeilijk kan weglaten voor een trip van 29 km. Maar het was mooi fietsen vanaf de parking van het provinciaal domein Bokrijk naar Hasselt en terug, langs waterwegen en door bossen.
Deze morgen zakten we af naar Bokrijk wat eigenlijk uit de smete ligt, maar we wilden een Winteravond meepikken: ouderwetse kermisattracties, vuurspektakel en vuurwerk. Omdat een schuchter zonnetje zich liet zien, nam ik het initiatief om te fietsen i.p.v. onze tienduizend stappen te halen vandaag.
Aangezien we reeds op de parking stonden vanaf de middag, hoefden we om vier uur geen parking meer te betalen, zoals de meeste bezoekers die toen toestroomden. Met onze kaart van de Bond werd de toegangsprijs ook nog eens gehalveerd, zodat we er weer goedkoop vanaf kwamen.
Het vuurspektakel was inderdaad spectaculair, maar duurde ons inziens iets te lang. Ik hoop wel enkele mooie digitale beelden te hebben kunnen schieten. Het vuurwerk mocht er best zijn. We zagen de voorbije week veel kartonnen kokers van afgeschoten vuurwerk, maar nu zagen we de inhoud hoog in de lucht uiteen spatten.
We staan nu op de parking van de abdij van Herkenrode, voor de derde keer omdat we weten dat het hier rustig staan is. We staan ook helemaal alleen. Enkele jaren geleden stonden we hier toen een windhoos Pukkelpop trof een handvol kilometers verder. Wij waren net op tijd vertrokken, maar ik zag het onweer toen in mijn achteruitkijkspiegels tekeer gaan.
Onze eerste trip van 2018 zit er weer op. We hebben Thomas zijn concerto zien afwerken in de Bijloke en straks hoop ik de laatste honderd bladzijden van mijn boek erdoor te jagen. Zelden lezen we hetzelfde boek, maar Sabrina is intussen zo'n twintig bladzijden voor op mij. Hoog tijd om deze blog af te ronden en ook mijn e-boek ter hand te nemen.
Tot de volgende.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten