Gewapend met een Laplandlangeonderbroek, een Laplandlangewinterjas, berg- en handschoenen trokken we de winterkoude in op onze fietsen voor een tochtje van 38 km naar Terneuzen en terug. Het werden uiteindelijk 47 km door de aanloop naar het eerste knooppunt. De knooppunten op RouteYou klopten ook niet meer met de werkelijkheid. Net als in Vlaanderen worden de knooppunten blijkbaar ook hier aangepakt, zodat je best vooraf de knooppunten online controleert.
De zon liet zich een uurtje zien, maar daarna werd het mistig. De voeten in onze bergschoenen veranderden langzaam in ijsklompen. Er leek ook weinig wind te zijn, maar dat bleek een verraderlijke gedachte te zijn.
Terug werd een pot soep op het vuur gezet om op te warmen. Eenmaal de voeten ook opgewarmd waren, reden we door naar Hulst. Op een deel van een grote parking ben je welkom met de camper in ruil voor een parkeerticket. Je kan er lozen, maar er is geen elektriciteit. Volgende week zouden we hier geen plaats gevonden hebben tijdens het wereldkampioenschap veldrijden. Nu was er plek zat.
We maakten nog een korte wandeling door de stad en keerden via de vestingen terug. In 2023 passeerde ik tijdens mijn GR 5A door Hulst, omdat het stadje vroeger tot het graafschap Vlaanderen behoorde, tot Willem van Oranje Hulst kon inlijven bij Nederland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten