Na expeditie Patagonië weten we wat koude doet met een mens, maar ook dat ons lichaam er beter mee kan omgaan dan gedacht. In dezelfde klederdracht als gisteren fietsten we deze morgen opnieuw naar de Westerschelde. Ik had gisteren een knooppuntenroute samengesteld van 40 km doorheen Lamswaarde, waar we vele jaren geleden in een B&B het toen grootste autoschip ter wereld zagen passeren boven de dijk langs de Westerschelde. We waren er twee zomers op bezoek met onze menage. Er hingen echte Keith Harings en toch moesten we de achterdeur nooit sluiten.
Voor ons vertrek sloegen we in een nabije Aldi wat brood in voor de komende dagen.
Het bleef de hele dag mistig en koud, maar ik ging er makkelijker mee om dan gisteren. Bij aankomst warmde Sabrina opnieuw een litertje uiensoep op. Daarna reden we naar het bezoekerscentrum van Het Verdronken Land van Saefthinge. We verkenden er via verschillende vlonders, de schorren, slikken en geulen. Er grazen ook schapen, onze schoenen hebben het geweten. Het bezoekerscentrum houden we voor morgen, want er wordt regen voorspeld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten