zondag 12 juli 2026

Middelkerke

We hadden gisteren onszelf uitgenodigd bij vrienden op hun appartement in Middelkerke. OK, de afspraak was wel vroeger gemaakt dat we er welkom waren. Sabrina had online een afspraak geregeld op camping Mijn plezier. In principe kan je pas binnen om 15 u, maar een half uur vroeger moest lukken, was het antwoord op onze mail. Jammer genoeg bleven de slagbomen dicht om 14u30, zodat een file ontstond op de camping en de straat ernaar toe. Niemand kon door met gefrustreerd geclaxoneer tot gevolg.  Vijf voor drie konden we dan toch binnen rijden naar plek 311. 
Marleen en Pieter bleken slechts 600 meter verder te logeren. We maakten eerst samen een fietstocht langsheen de vele grote hoeves die de polders in het binnenland rijk zijn, zoals de Spermalie- en Schoorbakkehoeve.  Van de kust weg duwde de wind ons het binnenland in, maar wat waren wij blij dat we elektrische ondersteuning hadden bij onze terugkeer in tegenstelling tot de fietsen van M&P, die ook met de fiets vanuit onze wijk naar Middelkerke fietsen in het weekend, chapeau! Terug op het appartement koelde iedereen zich af in het zwembad, uitgenomen jullie blogger. Ik genoot van de magistrale sprint van Tim Merlier.
Daarna werd een fles champagne opengetrokken, want we hadden iets te vieren. De avond werd gezellig afgesloten bij een glaasje wijn en een lekker etentje ten appartement van.
Deze morgen maakten we een wandeling naar de draaimolen van Middelkerke (inside joke) oftewel het nieuwe casino Silt. Op de dijk kwamen we opnieuw M&P tegen. Via het strand keerden we terug via de Rotonde van Westende naar onze camping.
Deze namiddag fietsten we over Nieuwpoort en langs de Veurnse vaart naar... Veurne. We bezochten aldaar het stadhuis, de Sint-Walburgakerk en beklommen de toren van de Sint-Niklaaskerk met een prachtig panoramisch zicht over de streek. De terugrit werd een gevecht met de noordoostenwind. We waren op tijd terug om de laatste 20 km mee te pikken van de Tour met een overwinning voor de Nederlandse Belg MVP.
Morgen moeten we weg zijn van Mijn plezier tegen 11 uur.  Hopelijk maken we daarna nog een fietstochtje voor we huiswaarts keren.

woensdag 25 maart 2026

Thiennes



Zou Ben Crabbé weten dat zijn Tienen ook in Noord-Frankrijk ligt? Toch volgens Google Maps, een plaatselijk bord heeft het over Thiennes.  We staan er nu langs de boorden van de Leie die hier nog La Lys heet.  Gisterenavond nog lekker gegeten in Beers & Co tegen een schappelijke prijs.

1,5 liter koffie, die hoeveelheid zet Sabrina steeds als we samen ontbijten, gisteren in onze, vandaag in de mobi van S & M.  Daarna maakten we een verkennende wandeling in Aire-sur-la-Lys, een charmant stadje met een belfort naast een veel te groot stadhuis voor dit stadje.  Er is aandacht voor groene parkjes en de Sint-Pieterskerk staat er in de steigers.  Net voor een zoveelste bui, waren we terug binnen.  Ons stokbrood was gelukkig droog gebleven.

Op de middag gingen onze wegen uiteen.  Zij terug naar Emelgem, wij 5 kilometer verder in Thiennes, waar we de hele middag binnen bleven met een (nieuw) boek.  Af en toe zagen we de zon of werden we dooreengeschud door een rukwind.  De regen was ook van de partij.

Morgen plannen we nog een kleine wandeling om daarna ook huiswaarts te keren.  We hebben er weer deugd van gehad, van de streek, elkaar en de vrienden.



dinsdag 24 maart 2026

Aire-sur-la-Lis

Mijn vrees was gisteren gelukkig onterecht, even na zessen draaide hun zeswieler de camperplaats op. 

Vandaag fietsten we samen naar Hazebrouck en terug.  De doorrit verliep heel vlot met een strakke wind in de rug.  Maar dat betekende dat we de wind op kop hadden bij de terugrit.  Het werd spannend of de batterijen van Stefaan en Martine het zouden uithouden.  Sabrina wisselde daarom bij de laatste 10 km van fiets met Stefaan.  

Vanavond trekken we het blijkbaar charmante stadje in op zoek naar een restaurantje.






De bedankingskus


maandag 23 maart 2026

Aire-sur-la-lis



Kleine rechtzetting: vervang papierfabriek in de vorige blog door buskruitfabriek. Het water van de Aa kon gebruikt worden om de opslagkelder onder water te zetten.
Dat de eerste vijf kilometer pittig zouden zijn, wisten we door onze déja vue, maar de volgende vijf waren zelfs met ondersteuning (standje 1) hard labeur. Daarna was het gezapig op en neer, tussen de verschillende dorpjes van deze mooie streek. De zon liet zich vroeger zien dan gisteren, maar ze bleef achter een fijn mistgordijn.
Na de middag reden we door naar de prachtige gemeentelijke camperplaats van Aire-sur-la-lis,  waar aan de boorden van de Leie ook een kleine jachthaven werd ingericht.
Er zijn nog 3 vrije plaatsen, hopelijk blijft er nog één over voor Stefaan en Martine die ons vanavond komen vervoegen, maar ik vrees ervoor.
Na de koffie maakte ik nog op mijn 1tje een kleine wandeling langs en over het vele water dat deze streek rijk is.