Vorig jaar waren we te laat om ons in te schrijven voor het eindejaarsmenu op de camperplek Het Ovenbuur in Tielt. Dit jaar waren we waarschijnlijk bij de eerste, want onze camperplek was nummer 1 en die van mijn broer 2. We moesten vooraf een keuze doorgeven en onze keuzes waren bijna een doordruk van elkaar: als voorgerecht koos Sabrina de rundscarpaccio en de rest ging voor een garnalencocktail. Iedereen koos als hoofdgerecht vispannetje met kreeftensaus en gratin dauphinois. Ook voor het dessert was Sabrina uniek met haar keuze voor sprankelende frambozen met Italiaanse meringue. De feestelijke buchette chocolat was de keuze van mijn broer en schoonzus en mezelf.
Woensdagmorgen kreeg ik een berichtje van Rudi dat zij wat later zouden zijn omdat er een dringend probleem was dat een oplossing moest krijgen. Daarom maakten we met ons tweetjes de Vallende vlieger wandeling in Aarsele. Maar hiervoor moesten we eerst onze fietsen van het rek halen om naar de Sint-Martinuskerk van Aarsele te trappen, waar een monument achter de kerk herinnert aan het fatale ongeluk met een Brits vliegtuig dat in de velden nabij Aarsele in 1971 neerstortte. 55 passagiers en 8 bemanningsleden vonden er de dood. Voor ons was het een weerzien, want Aarsele lag op onze wandeling in 2024 van de GR129 van Brugge naar Arlon.
Rond 17 u werden alle borden aan de mobilhomes gebracht. Voor bij de aperitief kregen we nog 4 kleine bordjes per persoon met heerlijke hapjes. Ik was aangenaam verrast van dit eindejaarsmenu, een formule die voor herhaling vatbaar is. Het oudejaar vloog voorbij met bijbabbelen over de familie en herinneringen ophalen. Om middernacht werden we getrakteerd met vuurwerk dat rondom zichtbaar was. Ondertussen zagen we het vuurwerk in Antwerpen op TV.
Traditiegetrouw sliepen we lang uit in Oes Nest. Na het ontbijt kregen we nog een traktatie op 2026 van de gastheer en vrouw van de charmante camperplek waar we nog zeker zullen terugkeren met onze kleinkinderen. 's Namiddag maakten we een kleine wandeling naar een klein waterspaarbekken in de buurt. De avond werd afgerond, elk in zijn eigen camper. Ik vulde onze avond grotendeels met de laatste roman van Dan Brown, enkel in Oes Nest lees ik boeken, maar dan weet ik ook niet meer van ophouden (als ik geen verslag schrijf).
Vrijdag gingen onze wegen uiteen, mijn broer en schoonzus keerden huiswaarts, wij trokken door naar Nederbrakel waar een nieuwe gratis camperplaats is met elektriciteit. We lieten ons verrassen door de knooppuntenapp voor een fietstochtje van 42 km richting Oudenaarde en terug. Hoewel het slechts 3 graden was, viel het goed mee met de koude. Ons lichaam werd opgewarmd met de vele hellingen die deze streek rijk is. Nabij de Sint Pieterkerk van Nederbrakel trakteerde is Sabrina voor mijn verjaardag in de brasserie 't Zwart Licht op een koffie met dezelfde naam, ik genoot van een streekbiertje. Als verjaardagsmaal koos Sabrina voor één van mijn lievelingsgerechten (ik heb er vele): lasagne.
We werden deze morgen wakker met een sneeuwtapijt. Het humeur van Sabrina zakte onmiddellijk mee onder 0, want ze haat sneeuw. Een winterzonnetje lokte ons Oes Nest uit voor een wandeling van zo'n 10 km. Dat wandelen mensen gelukkig maakt werd weer eens bewezen, want bij aankomst rond half 3 voelde Sabrina zich goedgemutster dan deze morgen. De rest van de namiddag bleven we binnen terwijl buiten de sneeuwvlokken opnieuw naar beneden vallen.
Morgen zakken we nog af naar Gent voor een kort bezoekje aan familie.
Vallende vlieger wandeling = bewegwijzerd vanaf het monument achter de kerk
Waterspaarbekken Tielt 5,7 km
Fietsrondje vanuit Brakel 42 km
Wandeling vanuit Brakel 9,7 km (Knooppunten vind je in het fotoalbum)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten