Bekijk de titel, een hele mondvol waar we nu staan. We overnachten op de parking nabij het Fort Liefkenshoek, vlakbij de tunnel met dezelfde naam. Het was de bedoeling om van hieruit een fietstocht te maken door de Antwerpse haven, maar de hardnekkige mist wijzigde onze plannen. Hopelijk lukt het morgen wel.
Ken je nog de reclame van de Lijn met het stoffen ventje: "nen Euro!" We betaalden exact nen Euro om de waterbus te nemen, heen en terug, naar Fort Lilo aan de overkant van de Schelde. Beide forten werden door de Nederlanden gebouwd om Antwerpen te beschermen tegen de Spanjaarden tijdens de 80-jarige oorlog. De Spanjaarden kregen Antwerpen toch op de knieën toen ze de Schelde wat verder afsloten. Fort Lilo is nu een uniek, piepklein woondorpje midden in de haven van Antwerpen. Het is een van de weinige plekken waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan tussen de gigantische containerterminals. Na een kleine wandeling keerden we met de waterbus terug. Deze wandeling werd mijn 600ste activiteit sedert ik startte met Komoot tijdens corona. Een beetje jammer dat het zo'n kleine wandeling werd.
Na onze overtocht brachten we een gratis bezoek aan het Fort Liefkenshoek. Het fort is nu een belevingscentrum dat de bezoekers wegwijs maakt in de geschiedenis van de streek en het fort dat o.a. dienst deed als quarantaine voor zeevaarders en uitwijkelingen die met de Red Star Line wilden vertrekken naar Amerika en Canada. Ik dronk op het einde een Bonaparte van 't vat, want Napoleon kende natuurlijk ook het strategisch belang van dit fort.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten