Moringhem en omgeving

Vroeger, toen we de gepensioneerden nog sponsorden met onze arbeid, waren we vaak weg voor 24 uur.  Nu scheelde het niet veel met 30 uur. We waren gisterenavond uitgenodigd in Moringhem dat verbroederd is met Moregem, een deelgemeente van Wortegem-Petegem.  Sabrina's zus woont al haar volwassen leven in het Noorden van Frankrijk.  Nino, de jongste zoon en Sabrina's petekind, was gisteren 20 jaar.  We waren uitgenodigd voor een raclette-avond met familie en vrienden.  Naast Katrien, waren we de enige Vlamingen, een goede oefening dus voor de Franse taal.  

We maakten eerst een fietstocht vanuit Bayenghem-lès-Seninghem.  Het bleef gelukkig droog, maar het was wel grijs.  Er zat ook een stukje veldrijden in van zo'n 5 km.  Het gewicht steeg onmiddellijk met een tweetal kilo's door de modder die zich overal nestelde.  Af en toe moesten we de modder tussen spatborden en banden met een takje verwijderen.  

Tegen zessen waren we afgezakt naar Moringhem, waar Katrien nu woont.  Het werd een gezellige avond op zijn Frans.  Tegen 11 uur trokken we ons terug in Oes Nest die naast het huis geparkeerd stond.

Deze morgen reden we door naar het startpunt van onze tweede fietstocht in Fauquembergues.  Ik heb zo'n zestal weerapps staan op mijn telefoon.  De helft ervan voorspelde regen voor de hele middag, waaronder Meteo France.  De andere helft hield het op droog weer.  Omdat we meestal geluk hebben, koos ik ervoor om toch te vertrekken.  Op één minuut miezer na, bleef het droog.  

We ontdekten weer een nieuw stukje Noord-Frankrijk waar we tijdens zonniger dagen graag terugkomen.  Het reliëf is pittiger dan we gewoon zijn, maar het is er weer oh zo mooi, met typische kerkjes en dorpjes.  Jammer dat de vele dorpscafeetjes in de streek ophielden te bestaan.   

Fietstocht 1

Fietstocht 2

Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht

De rook steeg rechtop uit de vele schoorstenen die we hier in de haven zien, ook die uit één van de koeltorens van Doel die nu wel zichtbaar was.  De wieken van de meeste windmolens stonden stil.  En toch was er veel minder mist dan gisteren.  We konden de haven en polders met de fiets verkennen.

De voormiddag vulde Sabrina met taalpuzzels en ik met een e-boek.  Even na twaalven vertrokken we goed ingeduffeld aan onze fietstocht.  Het werd een interessante route door de haven.  Mooi kan je het niet noemen, maar vooral de containerhaven was indrukwekkend.  Rechts van de weg stond een hele file vrachtwagens met containers, links stonden vrachtwagens te wachten op hun container.  Je zag dan ook nog overal vrachtwagens staan die wachten op hun lading langs de openbare weg.  Na tien kilometer verlieten we het havengebied en kwamen in de polders.  Doel deden we jammer genoeg niet aan, maar we hadden wel een mooi zicht op de twee koeltorens en bijhorende kerncentrales. Toen we bijna rond waren, was er geen Polderzicht te zien in Kallo, een leuke café, waar we van plan waren bij te tanken.  We deden het dan maar opnieuw in Fort Liefenshoek. We besloten ook om een tweede nacht op de nabijgelegen parking te overnachten, met zicht op de kerstverlichting van de chemische industrie vlakbij.

Morgen zakken we af naar de vakantiebeurs in Antwerp Expo, waar we door Ehab gevraagd zijn om als ambassadeur op te treden voor geïnteresseerden in één van zijn reizen.  In het voorjaar gaan we opnieuw met hem mee naar Egypte. Ehab is de reisleider waarmee we in 2023 een fantastische reis maakten door Marokko.

Februari belooft een drukke maand te worden.  Zondag en maandag zit ik traditiegetrouw in Leuven voor de 39° ICT-praktijkdagen.  Ik was erbij van het begin en zoveel jaar later ben ik er nog steeds graag bij.

Fietstocht

Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht

Bekijk de titel, een hele mondvol waar we nu staan.  We overnachten op de parking nabij het Fort Liefkenshoek, vlakbij de tunnel met dezelfde naam.  Het was de bedoeling om van hieruit een fietstocht te maken door de Antwerpse haven, maar de hardnekkige mist wijzigde onze plannen.  Hopelijk lukt het morgen wel.

Ken je nog de reclame van de Lijn met het stoffen ventje: "nen Euro!"  We betaalden exact nen Euro om de waterbus te nemen, heen en terug, naar Fort Lilo aan de overkant van de Schelde.  Beide forten werden door de Nederlanden gebouwd om Antwerpen te beschermen tegen de Spanjaarden tijdens de 80-jarige oorlog.  De Spanjaarden kregen Antwerpen toch op de knieën toen ze de Schelde wat verder afsloten.  Fort Lilo is nu een uniek, piepklein woondorpje midden in de haven van Antwerpen. Het is een van de weinige plekken waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan tussen de gigantische containerterminals.  Na een kleine wandeling keerden we met de waterbus terug.  Deze wandeling werd mijn 600ste activiteit sedert ik startte met Komoot tijdens corona.  Een beetje jammer dat het zo'n kleine wandeling werd.

Na onze overtocht brachten we een gratis bezoek aan het Fort Liefkenshoek.  Het fort is nu een belevingscentrum dat de bezoekers wegwijs maakt in de geschiedenis van de streek en het fort dat o.a. dienst deed als quarantaine voor zeevaarders en uitwijkelingen die met de Red Star Line wilden vertrekken naar Amerika en Canada.  Ik dronk op het einde een Bonaparte van 't vat, want Napoleon kende natuurlijk ook het strategisch belang van dit fort.

Wandeling