Flémalle

Voor de tweede dag op rij staan onze terrasstoeltjes buiten met zicht op Liège.  Deze stad was het doel van onze trip deze week, meerbepaald een bezoek aan een fototentoonstelling over de Franse fotograaf Robert Doisneau in la Boverie. Via VrtMAX leerde ik deze kunstenaar kennen en zijn straatfotografie prikkelde mij om deze expo te bezoeken. 

De filosofie van park&ride hebben we goed opgevolgd toen we eerst Oes Nest parkeerden op een P&R op 3 kilometers van het centrum. Met de fiets overbrugden we net geen 6 km naar la Boverie doorheen de drukke binnenstad van Luik. Je ziet er weinig fietsen, maar het was ons snel duidelijk waarom.

De expo was de trip waard. Ongelofelijk dat met toestellen van lang geleden, technisch zo prachtige foto's werden genomen. Maar het oog van de meester stijgt boven techniek uit.

Na het bezoek was het tijd voor de wandeling Luik oude stad, trappenwandeling. Onderstaande foto's bewijzen hopelijk waarom dit een 

toepasselijke naam is.

Het vertrek uit Luik was opnieuw chaotisch, maar we klommen uit deze put, letterlijk en figuurlijk. 

Nu staan we bij het fort van Flémalle. De weg ernaar toe was niet gemaakt voor campers doorheen te smalle dorpswegen, maar het is er mooi staan.

Morgen keren we huiswaarts want het wordt een druk weekend.

Flémalle

Voor de tweede dag op rij staan onze terrasstoeltjes buiten met zicht op Liège.  Deze stad was het doel van onze trip deze week, meerbepaald een bezoek aan een fototentoonstelling over de Franse fotograaf Robert Doisneau in la Boverie. Via VrtMAX leerde ik deze kunstenaar kennen en zijn straatfotografie prikkelde mij om deze expo te bezoeken. 

De filosofie van park&ride hebben we goed opgevolgd toen we eerst Oes Nest parkeerden op een P&R op 3 kilometers van het centrum. Met de fiets overbrugden we net geen 6 km naar la Boverie doorheen de drukke binnenstad van Luik. Je ziet er weinig fietsen, maar het was ons snel duidelijk waarom.

De expo was de trip waard. Ongelofelijk dat met toestellen van lang geleden, technisch zo prachtige foto's werden genomen. Maar het oog van de meester stijgt boven techniek uit.

Na het bezoek was het tijd voor de wandeling Luik oude stad, trappenwandeling. Onderstaande foto's bewijzen hopelijk waarom dit een 

toepasselijke naam is.

Het vertrek uit Luik was opnieuw chaotisch, maar we klommen uit deze put, letterlijk en figuurlijk. 

Nu staan we bij het fort van Flémalle. De weg ernaar toe was niet gemaakt voor campers doorheen te smalle dorpswegen, maar het is er mooi staan.

Morgen keren we huiswaarts want het wordt een druk weekend.  Voor mij toch.

Gives

Ons terrasje staat achter Oes Nest naast de Maas nabij Gives. We stonden hier reeds in juni 2020, gelukkig leg ik al onze camperplaatsen vast, want je vindt het plekje nergens terug.

Het was stil en donker deze nacht bij Sluis 13. Deze morgen waren alle ramen bedampt, een zeldzaam fenomeen. Het water waar we naast stonden, zal er zeker mee te maken hebben. Sabrina droogde snel de voorruit om te kunnen genieten van de opgaande zon die de nevel oploste boven de velden. Weinig hotels kunnen dit zicht bieden.

Voor we vertrokken met onze fietsen, verplaatste ik de camper een beetje, zodat we niet ingesloten raakten, want vissers en wandelaars bleken deze plaats ook te kennen.

Het werd geen vijfsterren fietstocht als gisteren, maar het blijft aangenaam fietsen langs de boorden van het kanaal tussen Charleroi en Brussel met in terrassen (zonder drank) uitgewerkte oevers.

De locatie die ik had voorbereid, bleek moeilijk bereikbaar met 7m40, we reden dan maar 12 km verder. 

Langs de Maas stapten we op verkenning naar Gives, wat weinig voorstelde. Nu genieten we van een zalig zonnetje.